دریا رو نبين با اين همه موج يه رنگي

                                        تموم دل خوشيام اوج نگاته

                                                          از تو گفتن هميشه توي صدامه

                                                           وقتي كه داد مي زنم دل تنگتم

                                          نمياي پيشم چرا ديوونتم من

                         عشق تو اوج صدامه

       شوق من اوج نگاته

       شوقي كه پر از نقابه

                          تو نگات خاطره هامه

                                              عشقمو ساده نگير دلم باهاته

                                             دلي كه پر مي زنه چشم انتظاره                              طاقت دوريت برام سخته عز                                       رفتنت واسم چقدر تلخه عزيزم

       تموم زندگيمو دادم به چشمات

                         مي دوني عاشقتم با اون نگاهات

                                               همه وجود من ماله تو مي شه

                                                               اگه قلبتو بخوام نگو نميشه

و صداي محبت را در كوچه باغ آشنايي مان ديدم

برايت گريستم......

به يادت خنديدم......

و به نشانه وفاداري دفترم را به نامت نوشتم......

و نامي به اندازه عشقت برايت برگزيدم......

و آن را به صفاي دلم  پيوند زدم.....

پژواك افسرده صدايم را به گوشت رساندم

تا تو را بيابم ولي نه.....

انگار هنوز عشقم به صداقت باران و به پاکی آب نرسیده است تا

قناریهای خوش آواز دلت شعر وصال برایم بخوانند

                                                 نه ازعشقم نه از عشقت نه ازعشق هاي كورما

نه از نوح و نه از بودا نه از انديشه سينا

                                                       تو را عاشق شدم جانا تويي جانم تويي يارا

صلا در داده ام عالم كه من هم بر سر آنم

                                                       ز يارم بوسه بستانم نه در پنهان كه در پيدا

دانی نا گفته ها دارد كه كس آن را نمي داند

                                                       غبار آتشين خواهد سياهي در رود دل ها

^{بخاي نخواي مال مني ، بگي نگي عشق مني ، بگم عسلم ببين عسلم اينه خواهشم ، نده ازارم مني كه دارم هواي توروو،  مني كه دارم فقط توروو،  نترس گلم عوض شده همه چي ديگه ، عزيزم اره دروغ بده اونقدي كه من دوست دارم كسي نداره ميخوامت بيا نيا ادا نشين جدا مثل خيلي ها ميخوريم قسم واسه هميشه نگو نميشه ببين ديگه اره دروغ بده ./.}

              ^{من اگه کسی رو داشتم دیگه در به در  نبودم
                                                                                                 با  غم   و غربت  و اندوه  دیگه همسفر نبودم
              اگه  زخم   نخورده  بودم تو   رو  باورنمكیردم 
                                                                                               توی این حصار غربت با غمت سر نمیکردم
             عمریه شب زده بودم پشت گریه صدات کردم
                                                                                               از  پس   ایینه   اشک   تا   همیشه  نگات  کردم
             درد عشق  معنای  مرگه  مسلخ   پاییزه  و  برگه
                                                                                               قصه  عشق  و   حقیقت   قصه    گل    و  تگرگه
             آخه دردم درد تو بود در د دوری از من وما بود
                                                                                               شکل  تنهایی  و  غربت  سرنوشت   ادما  بود
             با  چشات   دنیا  رو  دیدم   حتی  من  فردا  رو دیدم
                                                                                               توی قلبه قطره بودن با تو من  دریا  رو  دیدم}

ديدي اخرش منو گذاشت و رفت

از زمين قلبم و برنداشت و رفت

ديدي اخرش منو ديوونه كرد

براي رفتن اينو بهونه كرد

ديدي اون وعده هاي كه رنگي بود

همشون  واسه قشنگي بود

ديدي اون كه دلمو بهش دادم

رفتم و از چشاي نازش افتادم

ديدي اون كه مي گفت ماله منه 

دمه اخر حتي  نيومد سر بزنه

ديدي خط زد اسممو از دفترش

رفت و اسفند نزدم دور سرش 

ديدي نخواست برم به بدرقش

ديدي نخواست برم به مسابقش

ديدي  مهربونيا  رو زد كنار

رفت و چشمامو گذاشت توانتظار

ديدي رفت گذاشت به پاي سرنوشت

گفت شايد ببينمت تو بهشت

ديدي بي خبر گذاشت و رفت سفر 

گفت بزار بمونه چشم اون به در

ديدي افتاد اسم من سر زبون

همشون به اون گفتن نامهربون

ديدي كه دعاهام مستجاب نشد

اخرم دلش واسم كباب نشد

ديدي لااقل نزد به پنجره

كه بهم خبر بده مي خواد بره

ديدي رفت بدون هيچ سر و صدا

ولي من سپردمش دست خدا

ديدي بي خداحافظي روونه شد

ديدي قولاشو گذاشت تو چمدون

كه از اونا نمونه هيچ نشون

ديدي با دل اينو در ميون نذاشت 

رفت و از خاطره ها نشون نذاشت

ديدي اخرش منو نظر زدن

تو سر اين دل دربه در زدن

ديدي اخرش منو تنها گذاشت

تشنه رو تو حصرت دريا گذاشت

يعني رفت اونجا آشيانه كنه

يا مي خواسته منو امتحان كنه

ديدي حتي نگفت مي ره كجا

چه بده وصله روزگار ما

ديدي خواستمش ولي اون منو نخواست

اينم از بازي هاي دنياي ماست

حالا چند روزيه كه بدون اون 

چشم من خيره شده به اسمون

امون از عاشقياي چند روزه

كه فقط يكي تو شعرش مي سوزه

چه كنم خدا پشيمونش كنه

يا كه مثله من پريشونش كنه

رفت و ديگه نمياد به شهر ما

 بهتره كه بسپارمش دست خدا  

در من چه کیست که  می داند؟کیست که عاشق است؟چه کسی در جستجوست مدام؟چه کسی در من بی قرار توست؟چه می کنی با من؟دیدنت چه به روز من آورد،می دانی؟من می میرم ،به راحتی می میرم.تنها هنر تو کشتن من است و من برای این مردن چه دست و پاها که نزدم.کجا بودی قاتل زیبای من، دژهوشربای من تو کجا بودی،اگر بدانی که چه بادیه هائی را به شوق دیدارت قدم زدم.

چه می دانی معشوق کیست.هنرش چیست.معشوق مرگی زیباست.هنر معشوق کشتن عاشق است.کشتن عاشقی که به دروغ لاف بودن می زد.عاشق وقتی معشوق را می بیند.دچار سکته می شود.برای یک لحظه ناتمام شوکی عجیب تمام بودنش را می لرزاند.برای لحظه ای که کسی نمی داند چقدر طول می کشد.برق زندگی عاشق قطع می شود.جستجو پایان می گیرد.عاشق قدم به وای نیستی می گذارد.معشوق عاشق را با بعد دیگری از بودن آشنا می کند.عاشق به واسطه معشوق به دیگر سو سفر می کند.و این است که عاشق دیوانه می شود.شیدا می شود.همه دانش دنیا،همه داشته های دنیا برای عاشق به تار موئی از معشوق برابر نمی شود.جان دادن برای عاشق از آب خوردن راحت تر می شود.به اشاره ای از معشوق ،عاشق بی قرار می شود.دست می افشاند پای می کوبد.عاشق در معشوق حیاتی دیده است که عاقل را از آن خبری نیست.عاقل فقط پوست می بیند و عاشق جان.

معشوق مامور است تا عاشق را به وادی جان ببرد.بعید نیست که معشوق از هنر خود آگاه نباشد.این جان عاشق است که معشوق می تراشد.

اینهمه سرگشتگی برای رسیدن به دولت عشق است.برای رسیدن به وادی جان .

به بزم عشق بیا،خودت را مستعد عشق کن.تا صبا مبتلایت کند.در کوی عشق سخن از من نیست.آنجا همه اوست.معشوق سلطان اول و آخر است.جان به نگاهی بباز.تا معنای زندگی ببینی.

عاشق نمی تواند جنایت کند.عاشق نمی تواند دروغ بگوید.عاشق منی ندارد.هر چه عاشق تر شوی.خالص تر می شوی.پاکباز تر.بی من تر.به عشق مبتلا تر.

عاشقی هنر خود ندیدن است.همه او دیدن.همه او شدن.عاشق بی اختیار خود را قربانی معشوق می کند.نگاه معشوق بادیست که شعله حقیر خودخواهی عاشق را می کشد.عاشق بنده ایست.

اه قیل و قال بگذار.قیل و قال یعنی معشوق نیست.یعنی عشق نیست.یعنی عاشق به دریوزه افتاده.معنا فرض است برای عاشق.توصیف حال یعنی چه.عاشق چه خبر از خود دارد.که توصیف کند.توصیف یعنی لاف بیهوده.

عاشق بی رخ معشوق ، اسپند می شود بر آتش . دل به توصیف می بندد.وصف معشوق می کند در فراق.در وصال کی مجال حرف دارد.در وصال عاشقی نیست خود.خود همه معشوق است .

برای دوست و دشمن عاشقی طلب کن ،چه عاشقی چنان درد و لذتی دارد که سخت ترین دوست و دشمن را سزاست.

زندگی بی عشق بطالت است تمام.دویدنی بی حاصل.حسرتی مدام.

عشق تو را به جشنی می برد،کی شناسی تو دست از پای خود از هم،آنجا همه اوست.تو به تمامی اومی شوی، بودنی در نبودن.نبودنی در بودن.طرفه معجونیست عشق بی توصیف.

               ^{در آن نفس كه بميرم در آرزوي تو باشم
                                                                      بدان اميد دهم جان كه خاك كوي تو باشم
                      بوقت صبح قيامت  كه  سر  زخاك بر آرم
                                                                     به گفتگوي تو خيزم به جستجوي تو باشم
                      به  مجمعي كه درآيند شاهدان دو عالم
                                                                     نظر  بسوي تو  دارم  غلام  روي  تو باشم
                      حديث  روضه  نگويم  گل  بهشت نبويم
                                                                     جمال حور  نجويم  دوان  بسوي  تو  باشم
                      به خوابگاه  عدم گر  هزار سال بخسبم
                                                                      به خواب عافيت آنگه ببوي موي  تو باشم}
_‎                 ^{مي بهشت ننوشم ز جام ساقي رضوان
                                                                  مرا بباده چه حاجت كه مست بوي تو باشم}